Hoe zorg je dat een online cursus tot blijvende gedragsverandering leidt? Door de weg van gedachte naar gewoonte te ontwerpen. Schrijf op wat je deelnemer na afloop moet kunnen, hak dat in korte zinnen met werkwoorden, hang er een tijdlijn aan en bouw elke les hetzelfde op. Voeg per stap kennis, motivatie en vaardigheid toe. Verandering beklijft sneller als iemand het samen met anderen doet.
Een online educatieproduct heeft één groot doel: een blijvende gedragsverandering bij je deelnemer. Niet dat hij iets weet, maar dat hij iets anders dóét. Dit artikel gaat over hoe je dat ontwerpt.
Van gedachte naar succes, in zes stappen
Het model is oud en het klopt nog steeds: let op je gedachten, ze worden woorden; let op je woorden, ze worden daden; let op je daden, ze worden gewoontes; let op je gewoontes, ze worden je karakter.
1. Gedachten
Reserveer tijd, zet alles uit wat afleidt, en stel jezelf één vraag: wat zie ik voor me als ik denk aan mijn deelnemer die dit succesvol heeft afgerond? Verplaats je in hem, aan de andere kant van de cursus. Neem er de tijd voor.
2. Woorden
Schrijf die gedachten op. Het gaat erom dat je woorden geeft aan wat je denkt — zolang het in je hoofd zit, kun je er niets mee ontwerpen.
3. Acties
Herschrijf wat je opschreef in korte zinnen met werkwoorden erin. Kort, omdat kleine stappen belangrijk zijn. Met werkwoorden, omdat je deelnemer iets moet dóén.
Koppel er vervolgens tijd aan. Dat geeft houvast: je deelnemer weet welke actie de volgende is en kan zich op één ding tegelijk richten. In een leeromgeving kun je de inhoud op dat tijdpad druppelsgewijs vrijgeven — dat helpt hem, en het helpt jou je contactmomenten te plannen.
Bied elke actie op dezelfde manier aan. Dat zorgt voor voorspelbaarheid en herkenning. Bouw je video’s steeds hetzelfde op: inleiding, kern, slot.
4. Gewoonte
Nu zet je de actie om naar een eigenschap, en die eigenschap naar een gewoonte. Deel daarvoor de kern van elke les in drieën: kennis (wat en waarom), motivatie (waarom zou ik willen) en vaardigheid (hoe dan). Ontbreekt één van de drie, dan blijft het bij weten.
Een gewoonte moet bijdragen aan het geluk van je deelnemer, anders wordt het geen gewoonte. En uit onderzoek blijkt dat het aanleren veel effectiever gaat wanneer iemand gesteund wordt door gelijkgestemden. Een veilige groepsomgeving is daarvoor het middel.
5. Karakter
Wat jij aanbood wordt van hem. Hij gaat het leven. Hij heeft goede ervaringen opgedaan en is veranderd — gegroeid in zijn ontwikkeling, richting het succes dat hij zocht.
Stel dan de vraag: is er nog meer nodig om dichterbij te komen? Zo ja, vraag wat, en bied het aan. Dat wordt je volgende cursus.
6. Succes
Je deelnemer werkt aan wat híj belangrijk vindt, met jouw materiaal. En jij werkt met wie jij belangrijk vindt, aan zijn resultaat. Dat is waar het optelt.
Drie lagen van verandering
Tot slot een onderscheid dat helpt bij het bepalen van wat je eigenlijk maakt:
- Verandering van staat — je hebt dorst en gaat drinken
- Verandering van omstandigheid — je bent arm en wint de loterij
- Verandering van de mens — je wordt iemand anders, door blijvende gedragsverandering
De eerste twee zijn informatieproducten. Alleen de derde is educatie. En alleen daar zit de prijs, de waardering en het resultaat waar je op hoopt.
Toen en nu
Dit schreef ik in 2016, en het model klopt nog steeds — sterker nog, ik gebruik het nog elke keer als ik met iemand een cursus opzet.
Wat ik nu anders zou zeggen: ik verwees toen naar een besloten Facebookgroep als plek voor die gelijkgestemden. Dat zou ik niet meer doen. Je bouwt dan je community op de grond van iemand anders, met hun regels en hun algoritme. Zet die groep op je eigen platform, naast je cursus, waar je hem ook kunt zien.
Er is sindsdien ook een naam voor gekomen: behavioral design. Wie het model liever in die termen leest, vindt het in het blueprint voor behavioral design — hetzelfde idee, tien jaar later opgeschreven.